Ketmonshop

Erich Mariya Remarkning "Lissabondagi tun" romani Ikkinchi Jahon Urushining qonli izlari qolgan davrda insoniy taqdirlarning murakkabliklarini chuqur his-tuyg'ular bilan tasvirlaydi. Bu asar 1942-yil Lissabon shahrida, urushdan qochib, Amerikaga ketish umidida yurgan ikki nemis qochqinining bir kechalik suhbati atrofida qurilgan. Noma'lum hikoyachi, Amerikaga ketish uchun viza va chiptaga muhtoj bo'lganida, Jozef Shvarts ismli sirli kishi unga yordam taklif qiladi. Buning evaziga Shvarts o'zining va rafiqasi Xelenning fashistlar Germaniyasidan boshlab, Yevropa bo'ylab davom etgan og'ir sarguzashtlarga boy, muhabbatga to'la, ammo fojiali qochqinlik tarixini so'zlab beradi. Roman nafaqat urushning shafqatsiz yuzini, balki vatanini tashlab ketishga majbur bo'lgan odamlarning ichki kurashlari, yo'qotilgan umidlar, shaxsiyatning yo'qolishi va qayta tiklanishi kabi mavzularni o'rganadi. Remark o'z asarlarida inson taqdiri, musofirchilikdagi chorasizlik, zolimlikka qarshi kurash, shu bilan birga, muhabbat va sadoqatni katta ehtiros bilan tasvirlaydi. "Lissabondagi tun" asarida sevgi, ayriliq, insoniylik, sotqinlik, taqdir va tirik qolish uchun kurash kabi chuqur mavzular bir-biriga bog'lanib ketgan. Muallifning o'zi ham nemis qochqini bo'lgani sababli, uning shaxsiy tajribalari roman mavzulariga chuqur singib ketgan. Bu kitob o'quvchini Ikkinchi Jahon Urushi davridagi qochqinlarning ahvoliga, ularning hayot-mamot kurashlariga, sevgining har qanday qiyinchiliklarga qaramay yashashga undovchi kuchiga shohid qiladi. Bu shunchaki bir roman emas, balki insoniyatning eng og'ir sinovlarida ham umid uchqunini topishga qodir ekanligini ko'rsatuvchi chinakam san'at asaridir.